سبد (0)

تبلیغات

آموزشsql

  • آموزش پیشرفته SQL Server (جلسه اول) (Performance & tuning) - بررسی انواع page

    بررسی انواع page، قسمتی از آموزش پیشرفته SQL Server است، پیشنهاد می شود قبل از مطالعه ی بررسی انواع page، قسمت های قبلی را مطالعه فرمایید.


    انواع page

    انواع Page در یک DataFile پایگاه داده در زیر آمده است:

    • Data Page: اولین page (شماره صفر) در داخل یک DataFile می باشد. حساسیت این page  بسیار بالاست به طوریکه اگر حتی یک بیت از آن به طور ناخواسته تغییر کند پایگاه داده از بین خواهد رفت. این نوع page برای ذخیره انواع داده به جز LOB ها استفاده می شود و تعداد زیادی از pageهای یک DataFile را تشکیل می دهد.
    • PFS Page: دومین page در داخل یک DataFile (شماره یک) می باشد و برای نگهداری مقدار فضای خالی صفحات DataFile مورد استفاده قرار می گیرد. این نوع page برای مدیریت حداکثر 8080 page بکار برده می شود. مثال 2 این مورد را بهتر بیان می کند.
    • GAM Page)Global Allocation Map): سومین page در DataFile (شماره دو) بوده وبرای ردیابی Extent های مورد استفاده (Uniform Exent) ها بکار می رود. این نوع page حداکثر می تواند 64000 Extent را مدیریت کند. روش کار آن بدین صورت است که هر Extent در آن دارای یک مدخل بوده و در صورتی که از آن استفاده شده باشد مقدار آن برابر با یک می شود.
    • SGAM Page: چهارمین page در DataFile (شماره سه) بوده وبرای ردیابی Extent های مورد استفاده (Mixed Exent) ها بکار می رود. همه موارد ذکر شده در بالا برای این نوع page نیز صادق است. 
    • BCM Page: این نوع page برای ردیابی Extent هیی تغییر یافته بعد از آخرین Full Backup بکار می رود و بعد از گرفتن هر Full Backup مقدار آن reset می شود.
    • DCM Page: این نوع page برای ردیابی Extent هیی تغییر یافته بعد از آخرین Bulk Operation بکار می رود و بعد از گرفتن هر Log Backup مقدار آن reset می شود.
    • Index Page: به منظور ذخیره داده های مربوط به index ها بکار می روند. این page ها برای ذخیره سازی سطح ریشه و سطوح میانی B-Tree مربوط به index استفاده می شوند.

    بررسی انواع page در پایگاه داده

    • Text/Image Page: این نوع page برای ذخیره و نگهداری LOB ها و Variable Length هایی که اندازه داده آنها از 8KB بیشتر است استفاده می شود. روشی که برای ذخیره این نوع فیلدها بکار می رود اینگونه است که در انتهای DataFile یک Text/Image Page ایجاد می شود و مقدار فیلد مربوطه در آن ذخیره می شود و در Data Page حاوی آن فیلد آدرس این صفحه به جای مقدار فیلد درج می گردد.
    • IAM Page: برای ذخیره و نگهداری اطلاعات مربوط به Extent هایی که توسط جدول و یا index بکار برده شده اند بکار برده می شود. بنابراین SQL SERVER با کمک این نوع page تشخیص می دهد که چه page هایی در داخل یک DataFile مربوط به جدول و یا index ما می باشند. این نوع page در DataFile به ازای موارد زیر ایجاد می شود:

    بررسی انواع page در پایگاه داده

    1. به ازاء pageهای مربوط به داده های عادی 
    2. به ازاء داشتن LOB در داخل جدول
    3. به ازاء Variable Length هایی که طول آنها از 8KB بیشتر شده و Row Overflow Data برای آن ستون در جدول رخ می دهد. 

    تذکر: هر سه نوع IAM Page ذکر شده بالا را با انجام مثال یک می توانید ببینید.


     مثال عملی از بررسی انواع page

    مثال 1: بررسی انواع IAM Page های ذکر شده به صورت عملی:

    مرحله 1: برای مشاهده انواع ذکر شده IAM Page ابتدا جدولی با مشخصات زیر که دارای فیلدهای LOB می باشد، در یک پایگاه داده تستی ایجاد نمایید:

    بررسی انواع page

    CREATE TABLE IAM_Table
    (
    ID INT,
    Data1 VARCHAR(3000),
    Data2 VARCHAR(3000),
    Data3 VARCHAR(3000),
    LOBData TEXT
    )
    GO

    مرحله 2: در ادامه با استفاده از دستور زیر اطلاعاتی را که منجر به وقوع Row Overflow Data در جدول می شود درج نموده و با استفاده از دستور DBCC IND لیست page های موجود در جدول را بازیابی کنید: 

    بررسی انواع page

    DECLARE @data1 VARCHAR(3000)
    SET @data1 = REPLICATE('A',3000)
    INSERT INTO IAM_Table VALUES (1,@data1,@data1,@data1,N'Test')
    GO

    DBCC IND('DB_Name','IAM_Table',1) WITH NO_INFOMSGS
    GO

    هر سه نوع IAM Page را می توانید مطابق شکل زیر در خروجی ببینید:

    بررسی انواع page در پایگاه داده

    مثال 2: بررسی PFS Page 

    با استفاده از دستور DBCC PAGE و درج مقدار 1 برای شماره page می توان به محتویات PFS Page دسترسی پیدا نمود :

    بررسی انواع page

    DBCC PAGE('table-name',1,1,3)WITH NO_INFOMSGS

     با اجرای دستور بالا مطابق شکل زیر می بینیم که page شماره 32 دارای 50 درصد فضای خالی است.

    بررسی انواع page در پایگاه داده


    در ادامه بحث بررسی انواع page خواهید دید...!

    با خرید جلسه 5 از بسته آموزشی "افزایش کارایی پایگاه داده" موارد زیر را خواهید دید:

    1. با یک مثال عملی برای هر نوع page، انواع page نمایش داده خواهد شد.
    2. کاربردهای هر نوع از page ها در پایگاه داده بطور کامل شرح داده می شود.
    3. تاثیر عملیاتها و یا تعریف نوع داده اشتباه در DataFile بیان می گردد.

    دسترسی به موارد آموزشی بالا در بسته خریداری شده

    • شماره جلسه: 1
    • نام فایل ویدئو: 06
    • فرمت فایل: mp4.

    نقطه شروع بحث بالا (بررسی انواع page در پایگاه داده) در ویدئو:  03:52


    برای خرید و دانلودآموزش پیشرفته SQL Server کلیک کنید.

     

    READ MORE
  • در این فصل یاد می گیریم که sql server چیست و اینکه یک دیتابیس چیست و سپس توضیح می دهیم که با چه اشیائی می توان این دیتابیس ها را ایجاد نمود. 

    در این فصل شما فرا می گیرید که داده ها چگونه در یک دیتابیس ذخیره می شوند. همچنین در مورد اشیائی یاد می گیرد که به آنها ایندکس(index) گفته می شود. این ایندکس ها به sql server کمک می کنند تا به سرعت نتیجه ی حاصل از اجرای کوئری ها را برگرداند. 


    sql server چیست؟ 

    sql server یک سیستم مدیریت دیتابیس رابطه ای است که به اختصار به آن RDBMS یا دیتابیس رابطه ای می گوییم. یک دیتابیس رابطه ای، بر اساس مدل رابطه ای(relational model)، داده ها را در جدول ها ذخیره می کند. شرکت مایکروسافت نسخه های مختلفی از sql server را منتشر کرده است. یکی از این نسخه ها، نسخه ی Express می باشد که مجانی است و می تواند در برنامه ها مورد استفاده قرار بگیرد و یا اینکه می تواند در زمینه ی آموزش sql server مورد استفاده قرار بگیرد. sql server نسخه های دیگری هم دارد که قیمت آنها بسیار گران می باشد(البته در ایران مجانی است). این نسخه ها عبارتند از: 

    • Standard
    • Business Intelligence
    • Enterprise

    با استفاده از این نسخه ها می توان داده های بسیار زیادی را ذخیره کرد. 

    همچنین یک نسخه از sql server نیز وجود دارد که در بستر اینترنت قرار دارد و نام آن Microsoft Azure SQL Database است. یک نسخه ی دیگر نیز وجود دارد که نام آن Compact است و برای موبایل ها در نظر گرفته شده است. 

    جدول 2.1 خلاصه ای از نسخه های مختلف sql server را نشان می دهد. در اکثر نسخه های جدید sql server، قابلیتی به نام T-SQL قرار داده شده است.


    دیتابیس های درون اینترنت(cloud)

     نکته: cloud یا اَبر، در اصطلاح به معنی اینترنت می باشد. 

    امروزه محاسبات ابری(اینترنتی) دارای اهمیت بسیار زیادی هستند زیرا شرکت های بزرگ و مشتریان آنها، داده های خود را در اینترنت(cloud) نگه داری می کنند. بعنوان مثال، اکثر گوشی های هوشمند به کاربر امکان می دهند تا از داده های خود مثل عکس ها و کلیپ ها در اینترنت نسخه ی پشتیبان تهیه کنند. 

    شرکت مایکروسافت چندین دیتاسنتر در جهان دارد که حاوی هزاران سرور می باشند و این سرویس های اینترنتی را به ما ارائه می دهند. برخی از سرویس هایی که مایکروسافت به مشتریان خود ارائه می دهد عبارتند از: 

    • سرویس ایمیل(Outlook.com)
    • سرویس ذخیره  اطلاعات(OneDrive)
    • سرویس Office

    مایکروسافت همچنین برای استفاده های تجاری، سرویس Azure را ارائه می دهد. این سرویس به کمپانی ها امکان می دهد تا بدون آشنایی با انواع سخت افزارها، به راحتی به منابع مورد نیاز خود دست یابند و آنها را مدیریت کنند. 

     مایکروسافت می تواند به دو طریق، از دیتابیس شما در اینترنت(cloud) میزبانی کند. راه اول این است که مایکروسافت sql server را برای شما در ماشین مجازی Azure نصب کند؛ به طوری که سرور شما توسط مایکروسافت میزبانی شود. و یا اینکه شما sql server را در سرور دیتاسنتر خود نصب کنید. راه دوم این است که مایکروسافت یک دیتابیس Microsoft Azure SQL را ایجاد کنید. ( در این روش شما تنها می توانید دیتابیس ها را مدیریت کنید). 

    فرق زیادی بین روش اول و دوم وجود ندارد، به جز اینکه برخی دستورات مدیریتی و برخی از ویژگی های پیشرفته را نمی توانید انجام دهید. اما غالبا در هر دو روش، زبان T-SQL یکسان است. 

    یکی از مزیت های Microsoft Azure SQL Database این است که مایکروسافت قادر است تا آپدیت ها را خودش نصب کند. در فصل 17 در مورد Microsoft Azure SQL Database مطالب بیشتری را خواهید آموخت. 


     سرویس یا اپلیکیشن 

    sql server یک سرویس است و تنها یک اپلیکیشن نمی باشد. با اینکه شما می توانید برخی از نسخه های sql server را بر روی  یک ایستگاه کاری(workstation) نصب کنید، اما sql server بر روی یک سرور اختصاصی اجرا می شود و هنگامی که این سرور شروع به کار می کند، اجرا خواهد شد. به عبارت دیگر، هیچ احتیاجی به این نیست که به طور دستی sql server را راه اندازی(start) کنیم. 

    برای اینکه به طور عملی، از کار افتادگی سیستم های حیاتی را کاهش دهیم و یا از بین ببریم، sql server دارای ویژگی هایی است که باعث می شود به میزان زیادی در دسترس باشد. که عبارتند از: 

    • clustering
    • log shipping
    • database mirroring
    • Availability Groups

    فرض کنید که شما یک وب سایت فروشگاهی دارید. شما انتظار دارید که این وب سایت شب و روز در دسترس باشد. برای انجام این کار، سرور دیتابیس شما، که احتمالا یک نمونه از sql server است، باید همواره در حال اجرا باشد و به درستی کار کند. حتی در زمان های ضروری مثال زمان تعمیر و نصب وصله های امنیتی، مدیران sql server باید تلاش کنند که زمان از کار افتادگی را به حداقل برسانند. 

     sql server ویژگی های فراوانی دارد و یک مجموعه ی کامل از هوش تجاری(business intelligence) و ابزارهای مدیریتی موثر(impressive management tools) و  ویژگی تکرار داده ها در سطح بالا(sophisticated data replication features) را به همراه دیگر ویژگی ها، ارائه می دهد. 

     

    sql server، دارای یک رابط ثبت داده ها(data-entry interface) برای کاربران عادی نیست و راهی برای ایجاد یک وب سایت یا برنامه ی ویندوز در اختیار شما قرار نمی دهد. برای انجام این کارها، باید از یک زبان برنامه نویسی مثل visualBasic.NET یا #C استفاده کنید. 

    فراخوانی sql server از طریق T-SQL می تواند از داخل اپلیکیشن شما یا از طریق یک وب سرویس با رده ی متوسط صورت بگیرد. بدون در نظر گرفتن معماری اپلیکیشن شما، ممکن است به T-SQL احتیاج پیدا کنید. 

    sql server یک ابزار گزارش دهی جالب به نام Reporting Services دارد که بخشی از مجموعه ی هوش تجاری(business intelligence suite) می باشد. در صورتی که sql server این ابزار را نداشته باشد، شما مجبورید از یک زبان برنامه نویسی دیگر برای ایجاد یک رابط کاربری در بیرون از ابزارهای مدیریتی استفاده کنید. 

    عکس 2.1 معماری یک اپلیکیشن وب معمولی را نشان می دهد. همان طور که در این تصویر مشاهده می کنید، وب سرور، داده ها را از سرور دیتابیس درخواست می کند. کلاینت ها با وب سرور ارتباط برقرار می کنند.

     

     


     دیتابیس بعنوان یک شیء دربرگیرنده(container)

     یک دیتابیس در sql server، در اصل یک شیء دربردارنده(container) است که انواع مختلفی از اشیاء و داده ها را به شکل منظم نگهداری می کند. به طور کلی از یک دیتابیس برای یک اپلیکیشن یا هدف خاص استفاده می شود. اما این یک قانون حتمی نیست. 

    بعنوان مثال، برخی از سیستم ها از یک دیتابیس برای تمام کارهای خود استفاده می کنند. از طرف دیگر، یک اپلیکیشن قادر است تا به بیش از یک دیتابیس دسترسی داشته باشد. 

    استودیوی مدیریت sql server را اجرا کنید البته در صورتی که قبلا اجرا نشده باشد و سپس به sql server با استفاده از اطلاعات هنگام نصب آن، متصل شوید. حالا پوشه ی Databases را باز کنید تا دیتابیس های نصب شده بر روی sql server را مشاهده کنید. حالا طبق عکس 2.2 شما قادر خواهید بود تا دیتابیس AdventureWorks را مشاهده کنید. 

     

    در داخل یک دیتابیس، چندین شیء وجود دارند اما تنها یک نوع از این اشیاء یعنی جدول ها قادر هستند تا داده هایی که ما در مورد آنها فکر می کنیم را در خود ذخیره کنند. علاوه بر جدول ها، یک دیتابیس قادر است تا اشیاء دیگری را نیز در خود نگهداری کند. لیست این اشیاء در جدول 2.2 آورده شده است.

     

     نوع شیء   توضیحات
     Views  A stored query definition that can be used to simplify writing T-SQL statements or to control
    security to data.
     Stored procedures  A stored T-SQL script that can include queries, data definition statements (DDL) that create
    or modify objects, and programming logic. Stored procedures can return tabular data results.
     User-defined
    functions
     A user-defined function is similar to a stored procedure but with several differences. They
    can return tabular data or a single value, but they cannot affect anything outside the function.
     Indexes  A structured that assists the database engine when locating rows.
     Constraints  Rules controlling the behavior of the table and columns and the data that can be stored in a
    column.
     Triggers  A trigger is a special type of stored procedure that fires when something happens in the
    database such as a row is inserted or an object is created.
     Types  Each column in a database has rules governing what type of data the column can contain.
    It is possible to create custom types to help organize the database.
     Rules and defaults  These features are no longer recommended and are only available for backward compatibility.
     Plan guides  This is an advanced feature used to override SQL Server’s behavior for a particular query.
    It is well beyond the scope of this book.
    Sequences Sequences are containers holding incrementing numbers.
    Synonyms Synonyms are nicknames or aliases for database objects.
    Assemblies Assemblies are references to database objects created in a .Net language.
    This functionality is called common language runtime (CLR) integration.

     


    بررسی فایل های sql server

    یک دیتابیس در sql server حداقل باید شامل دو فایل باشد: یکی فایل های داده است که پسوند پیشفرض آنها mdf. می باشد و دیگری فایل های log است که پسوند پیشفرض آنها ldf. می باشد. اگر فایل های داده ی اضافی هم مورد استفاده قرار بگیرند، معمولا پسوند آنها ndf. می باشد. 

     

    به طور تکنیکی می توان گفت که فایل ها با پسوند mdf و ldf و ndf می توانند هر نوع پسوند دلخواهی داشته باشند، اما توصیه نمی شود که آنها را از حالت پیش فرض تغییر دهید. 

    فایل های داده را می توان در چندین گروه فایل( file groups) سازمان دهی کرد. 

    گروه های فایل(File groups) برای بک آپ گرفتن از بخش هایی از دیتابیس در یک زمان،، مناسب هستند.  و یا اینکه  برای ذخیره ی داده ها در درایو های مختلف به منظور افزایش کارایی مناسب هستند. 

    این تنها یک مقدمه ی کوتاه در مورد فایل ها و گروه های فایل(file groups) است. 

    فایل ها و گروه های فایل دیگری نیز وجود دارند که فراتر از سطح این کتاب هستند و در اینجا به آموزش آنها نخواهیم پرداخت. 

     

    فایل log در sql server تراکنش ها یا تغییرات فایل ها را در خود ذخیره سازی می کند تا بتوان داده ها را پیگیری نمود. 

    مدیران دیتابیس ها قادر هستند تا بکاپ های مکرری را از فایل های log بگیرند تا به دیتابیس امکان دهند تا در صورت خرابی داده ها یا خرابی دیسک یا دیگر اتفاقات، عمل احیای مجدد(restore)  به زمان های قبلی را انجام دهند. 


    برای مشاهده فیلم های آموزشی مقدماتی تا پیشرفته پایگاه داده SQLServer کلیک کنید.

    READ MORE

  • wildcard ها می توانند هنگام جستجوی داده از یک پایگاه داده مورد استفاده قرار گیرند.


    Wildcardها یا کاراکترهای جایگزین در SQL

    Wiki

    Wildcardها می توانند جانشین یک یا چند کاراکتر برای جستجوی داده در یک پایگاه داده شوند.

    Wildcardها باید به همراه عملگر LIKE استفاده شوند.

    Wildcardهای زیر در SQL می توانند استفاده شوند: 

    Wildcard توضیحات
    % جانشینی برای صفر یا چند کاراکتر
    _ جانشینی برای دقیقا یک کاراکتر
    [charlist] کاراکترهای نوشته شده در براکت 
    یا [^charlist]

               [!charlist]

    به غیر از کاراکترهای نوشته شده در براکت 


     مثال Wildcardها

    Wiki

    در جدول Persons

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger

     کاربرد %

    Wiki

    می خواهیم افرادی را انتخاب کنیم که در شهری زندگی می کنند که با sa شروع می شود.

    از دستور زیر استفاده می کنیم:

    SELECT * FROM Persons
    WHERE City LIKE 'sa%'

    جدول نتایج به شکل زیر خواهد بود:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes

    حال می خواهیم افرادی را انتخاب کنیم که در شهری زندگی می کنند که نام آن شهر حاوی nes می باشد.

    از دستور زیر استفاده می کنیم:

    SELECT * FROM Persons
    WHERE City LIKE '%nes%'

    جدول نتایج به شکل زیر خواهد بود:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes

    کاربرد _ (زیر خط)

    Wiki

    می خواهیم افرادی را انتخاب کنیم که نام کوچک (first name) آنها با هر کاراکتری شروع شود و در ادامه حروف la آمده باشد.

    از دستور زیر استفاده می کنیم:

    SELECT * FROM Persons
    WHERE FirstName LIKE '_la'

     جدول نتایج به شکل زیر خواهد بود:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes

    حال می خواهیم افرادی را انتخاب کنیم که نام خانوادگی (last name) آنها با s شروع می شود و بعد از آن یک کاراکتر باشد و در ادامه end باشد و بعد یک کاراکتر باشد و در ادامه on باشد.

    از دستور زیر استفاده می کنیم:

    SELECT * FROM Persons
    WHERE LastName LIKE 'S_end_on'

    جدول نتایج به شکل زیر خواهد شد:

    P_Id LastName FirstName Address City
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes

    کاربرد [آرایه ای از کاراکترها]

    Wiki

    می خواهیم از جدول persons افرادی را انتخاب کنیم که نام خانوادگی آنها با "b" یا "s" یا "p" شروع می شود.

    از دستور زیر استفاده می کنیم:

    SELECT * FROM Persons
    WHERE LastName LIKE '[bsp]%'

    جدول نتایج به شکل زیر خواهد بود:

    P_Id LastName FirstName Address City
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger

    می خواهیم از جدول persons افرادی را انتخاب کنیم که نام خانوادگی آنها با "b" یا "s" یا "p" شروع نشود.

    از دستور زیر استفاده می کنیم:

    SELECT * FROM Persons
    WHERE LastName LIKE '[!bsp]%'

    جدول نتایج به شکل زیر خواهد شد:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes

    برای مشاهده فیلم های آموزشی مقدماتی تا پیشرفته پایگاه داده SQLServer کلیک کنید.

     

    READ MORE
  • آموزش SQL-مقدمه

    SQL یک زبان استاندارد برای دسترسی به پایگاه داده می باشد. در این آموزش، چگونگی دسترسی به داده ها و دستکاری آنها را با استفاده از SQL فراخواهید گرفت.(مثل فرامین SELECT, UPDATE, DELETE, INSERT, WHERE)

    READ MORE
  • انواع داده ها (Data type) و دامنه آن ها در Microsoft Access ,MySQL و SQL Server


    انواع داده ها در Microsoft Access

    Wiki

    نوع داده توضیحات فضا
    Text

    متن یا ترکیب متن و اعداد، حداکثر 255 کاراکتر

     
    Memo

    متن های طولانی، حدکثر 65,536 کاراکتر

    توجه: فیلدهای از نوع Memo را نمی توان مرتب (sort) کرد، اما قابل جستجو هستند

     
    Byte

    اجازه می دهد هرعددی از 0 تا 255 را وارد کرد

    1 byte
    Integer

    اجازه می دهد هرعددی بین 32767 تا 32768- وارد شود

    2 bytes
    Long

    اجازه می دهد هرعددی بین 2,147,483,647 تا 2,147,483,648- وارد شود

    4 bytes
    Single

    اعداد اعشاری با دقت واحد 

    4 bytes
    Double

    اعداد اعشاری با دقت مضاعف

    8 bytes
    Currency

    از این نوع داده ها برای نگهداری مقادیر پولی یا ارزی استفاده می شود. اکسس تمامی مقادیر پولی/ارزی را با ۱۵ رقم در سمت چپ و چهار رقم در سمت راست نقطه اعشار نگه می دارد, لذا می توانید اعداد با دقت بالا را در فیلدهای پولی نگه دارید
    توجه: می توانید کشوری که ارز مورد نظرتان در آن استفاده می شود را انتخاب نمایید

    8 bytes
    AutoNumber

    وقتی که فیلدی را را از نوع داده Auto number تعریف می کنید، با هر رکوردی که به جدول اضافه شود اکسس به طور خودکار عددی را در این فیلد نگه می دارد

    4 bytes
    Date/Time

    برای نگهداری داده های از نوع تاریخ و زمان استفاده می شود

    8 bytes
    Yes/No

    فیلدی که از نوع Yes/No تعریف می شود به ازای Yes عدد ۱- و به ازای No عدد ۰ را دارا می شود. با استفاده از بخش Filed Properties در پنجره مذکور می توانید بسته به دلیل استفاده از فیلد, یکی از سه حالت Yes/No, True/False (درست یا غلط) یا On/Off (روشن و خاموش) را به کار ببرید.
    توجه: مقدار NULL را نمی پذیرد

    1 bit
    Ole Object

    OLE مخفف Object Linking and Embedding (اتصال و نشاندن شی) است. 
    فیلدهای OLE برای نگه داری اشیایی از قبیل عکس, تصاویر ویدیوئی و صدا مناسب است.

    up to 1GB
    Hyperlink

    شامل لینک هایی به دیگر فایل ها یا صفحات وب است

     
    Lookup Wizard

    هنگام تعریف این نوع داده، یک لیست از گزینه های انتخابی را مشخص می کنید و هنگام ورود اطلاعات یک لیست کشویی نمایش داده خواهد شد

    4 bytes

    انواع داده ها در MySQL

    Wiki

    در MySQL سه نوع اصلی داده وجود دارد: نوع متنی، نوع عددی و نوع تارخ/زمان

    داده های متنی

    نوع داده توضیحات
    CHAR(size)

    رشته ای با طول ثابت (می تواند شامل حروف، اعداد و کاراکترهای خاص باشد)
    طول رشته در پرانتر مشخص می شود و حداکثر 255 کاراکتر است

    VARCHAR(size)

    رشته ای با طول متغیر (می تواند شامل حروف، اعداد و کاراکترهای خاص باشد)

    حداکثر طول رشته در پرانتز مشخص می شود و حداکثر 255 کاراکتر است

    توجه: اگر رشته ای با طول بیش از 255 کاراکتر را در آن قرار دهید، به نوع TEXT تبدیل خواهد شد

    TINYTEXT

    رشته ای با طول حداکثر 255 کاراکتر

    TEXT

    رشته ای با طول حداکثر 65,535 کاراکتر

    BLOB

    داده باینتری با طول حداکثر 65,535 بایت (Binary Large OBject)

    MEDIUMTEXT

    رشته ای با طول حداکثر 16,777,215 کاراکتر

    MEDIUMBLOB

    داده باینتری با طول حداکثر 16,777,215 بایت (Binary Large OBject)

    LONGTEXT

    رشته ای با طول حداکثر 4,294,967,295 کاراکتر

    LONGBLOB

    داده باینتری با طول حداکثر 4,294,967,295 بایت (Binary Large OBject)

    ENUM(x,y,z,etc.)

    فقط یکی از مقادیری که در پرانتز لیست شده است، اجازه ورود دارد. می توانید حداکثر 65535 کاراکتر در ENUM لیست کنید

    اگر مقداری که در لیست وجود ندارد، درج شود، یک blank یا فضای خالی بجای آن در نظر گرفته می شود
    توجه: مقادیر به ترتیبی که شما وارد کرده اید، مرتب می شوند

    SET

    مانند ENUM است با این تفاوت که، حداکثر 64 آیتم می توانید لیست کنید و همچنین بیشتر از یک انتخاب دارید

    داده های عددی 

    نوع داده توضیحات فضا
    TINYINT(size)

    محدوده اعداد مجاز به صورت علامت دار: 128- تا 127
    محدوده اعداد مجاز به صورت بدون علامت: 0 تا 255

    1 byte

    SMALLINT(size)

    محدوده اعداد مجاز به صورت علامت دار: 32768- تا 32767
    محدوده اعداد مجاز به صورت بدون علامت: 0 تا 65535

    2 byte

    MEDIUMINT(size)

    محدوده اعداد مجاز به صورت علامت دار: 8388608- تا 8388607
    محدوده اعداد مجاز به صورت بدون علامت: 0 تا 16777215

    3 byte

    INT(size)

    محدوده اعداد مجاز به صورت علامت دار: 2147483648- تا 2147483647
    محدوده اعداد مجاز به صورت بدون علامت: 0 تا 4294967295

    4 byte

    BIGINT(size)

    محدوده اعداد مجاز به صورت علامت دار: 9223372036854775808- تا 9223372036854775807
    محدوده اعداد مجاز به صورت بدون علامت: 0 تا 18446744073709551615

    8 byte 

    FLOAT(size,d)

    از این دو نوع داده برای ذخیره اعداد اعشاری با ممیز شناور استفاده می شود
    پارامتر size حداکثر تعداد ارقام و پارمتر d حداکثر تعداد ارقام سمت راست ممیز اعشار را مشخص می کند
    پارامتر size نشان دهنده 4 byteی یا 8 byteی بودن فیلد است. اگر بین ا تا 24 باشد، 4 byteی است و اگر بین 25 تا 53 باشد، 8 byteی است

    4 یا 8 byte
    DOUBLE(size,d)

    از این دو نوع داده برای ذخیره اعداد اعشاری با ممیز شناور استفاده می شود

    پارامتر size حداکثر تعداد ارقام و پارمتر d حداکثر تعداد ارقام سمت راست ممیز اعشار را مشخص می کند

    8 byte

    DECIMAL(size,d)

    از این نوع داده برای نگهداری اعداد اعشاری با ممیز ثابت استفاده می شود. این نوع داده برای هر ۹ رقم ، ۴ بایت فضا اشغال می کند
    پارامتر size حداکثر تعداد ارقام و پارمتر d حداکثر تعداد ارقام سمت راست ممیز اعشار را مشخص می کند

     

    - اگر هنگام تعریف فیلد از کلمه کلیدی UNSIGNED استفاده کنیم میتوانیم مقادیر بدون علامت را درون فیلد بریزیم، ولی بطور پشفرض فیلد ها مقادیر علامت دار (SIGNED) را می پذیرند.

    - میتوان تعداد ارقامی که به نوع دادهٔ Integer نسبت داده می شود را محدود نمود، به عنوان مثال: (INT(5 یعنی فیلدی از جنس INT  که 5 رقم را در خود جای می دهد.

    - وقتی از کلمه کلیدی ZEROFILL استفاده می کنیم، اگر مقدار نسبت داده شده به فیلد از تعداد ارقام مشخص شده کمتر باشد، با اضافه کردن 0 به سمت چپ عدد، آن مقدار را هم اندازه تعداد ارقام مشخص شده می کند.

    داده های تاریخ/زمان

    نوع داده توضیحات فضا
    DATE()

    این نوع داده برای نگهداری تاریخ (بدون ساعت)، با غالب 'YYYY-MM-DD' استفاده می شود
    توجه:  محدوده تاریخی بصورت '01-01-1000' تا '31-12-9999' می باشد

    3 byte

    DATETIME()

    این نوع داده برای نگهداری زمان (هم تاریخ و هم ساعت بصورت تفکیک شده و بدون توجه به منطقه زمانی)، با غالب 'YYYY-MM-DD HH:MM:SS' استفاده می شود
    توجه:محدوده زمانی بصورت '00:00:00 01-01-1000' تا '23:59:59 31-12-9999' می باشد.

    8 byte

    TIMESTAMP()

    هر زمان سطری ایجاد یا تغییر داده می شود، یک عدد یکتا بصورت اتوکاتیک در این فیلد ذخیره می شود. داده timestamp وابسته به ساعت داخلی سیستم می باشد و با زمان واقعی مطابقت ندارد. هر جدولی ممکن است یک timestamp متفاوت داشته باشد.

    به عبارت دیگر در این فیلد ۸ بایتی، تایم لحظه‌ای اجرای دستور نگهداری می‌شود و کاربرد آن کنترل بروزرسانی همزمان (Concurrency) اطلاعات توسط چند کاربر است. البته در تعداد رکوردهای پایین به کار نمی‌آید و بیشتر زمانی مورد نیاز است که تعداد رکوردها خیلی زیاد باشد مثلاً ۱۰۰ میلیون رکورد!

    توجه: محدوده زمانی بصورت  '00:00:00 01-01-1000' UTC  تا '23:59:59 31-12-9999' UTC می باشد. یعنی هنگام ذخیره سازی زمان ، آن را از زمان محلی (Time Zone) سیستم به زمان UTC (گیرینویچ) تبدیل می کند و هنگام بازیابی ، آنرا از UTC به زمان محلی سیستم تبدیل می کند.

    4 byte

    TIME()

    این نوع داده برای نگهداری زمان (فقط ساعت ، بدون تاریخ)، با غالب 'HH:MM:SS' یا 'HHH:MM:SS' استفاده می شود
    توجه: محدوده ساعتی بصورت '838:59:59-' تا '838:59:59' می باشد. علت پذیرش مقدار منفی در این نوع داده این است که می توان از این نوع داده برای ذخیره اختلاف دو زمان استفاده کرد

    3 byte

    YEAR()

    ذخیره سال به فرمت: دو رقمی یا چهار رقمی
    توجه: مقادیر چهار رقمی: از 1901 تا 2155 و مقادیر دو رقمی: از 70 تا 69 که نماینده 1970 و 2069 است

    1 byte


    انواع داده ها در SQL Server

    Wiki

    داده های متنی

    نوع داده توضیحات فضا
    char(n)

    رشته ای با طول ثابت، حداکثر 8000 کاراکتر
    مصرف فضای ابن نوع وابسته به تعداد کاراکترهای آن است هر کاراکتر یک بایت اشغال می کند

    n می تواند عددی بین 1 تا 8000 باشد

    توجه: اگر 5=n باشد و 2 کاراکتر وارد کنید، 3 کاراکتر باقی مانده با Space پر می شود

    مزیت این نوع داده در جستجوی سریع آن است

    n
    varchar(n)

    رشته ای با طول متغیر، حداکثر 8000 کاراکتر
    از این نوع داده زمانی استفاده می کنیم که میزان فضایی که داده ها اشغال می کنند بسیار متغیر باشد 

    توجه: اگر 5=n باشد و 2 کاراکتر وارد کنید، فقط به اندازه 2 کاراکتر فضا اشغال می شود (3 کاراکتر باقی مانده در نظر گرفته نمی شود)

    مزیت این نوع داده در میزان فضای استفاده شده است

     
    varchar(max)

    رشته ای با طول متغیر، حداکثر 1,073,741,824 کاراکتر

    به جای n در مورد قبلی می توان از عبارت max استفاده کرد تا حداکثر فضای امکان پذیر در دسترس باشد

     
    text

    رشته کاراکتر با طول متغیر، حداکثر 2GB داده متنی 

     

    داده های متنی Unicode

    نوع داده توضیحات فضا
    nchar(n)

    داده Unicode با طول ثابت، حداکثر 4,000 کاراکتر

    میزان مصرف این نوع داده دو بایت به ازای هر کاراکتر است. بخاطر این موضوع، n باید بین یک تا چهار هزار تعیین شود

     
    nvarchar(n)

    داده Unicode با طول متغیر، حداکثر 4,000 کاراکتر 

     
    nvarchar(max)

    داده Unicode با طول متغیر، حداکثر 536,870,912 کاراکتر 

     
    ntext

    داده Unicode با طول متغیر، حداکثر 2GB داده متنی

     

    داده های Binary

    نوع داده توضیحات فضا
    bit

    0، 1 یا NULL 

     
    binary(n)

    داده باینری با طول ثابت حداکثر 8000 بایت

     
    varbinary(n)

    داده باینری با طول متغیر حداکثر 8000 بایت

     
    varbinary(max)

    داده باینری با طول متغیر حداکثر 2GB

     
    image

    داده باینری با طول متغیر حداکثر 2GB

     

    داده های عددی

    نوع داده توضیحات فضا
    tinyint

    اعداد صحیح بین 0 تا 255

    1 byte
    smallint

    اعداد صحیح بین 32,767 تا 32,768-

    2 bytes
    int

    اعداد صحیح بین 2,147,483,647 تا 2,147,483,648 -
    معادل از منفی 231تا 231 منهای یک است

    4 bytes
    bigint

    اعداد صحیح بین 9,223,372,036,854,775,807 تا 9,223,372,036,854,775,808-

    که معادل از منفی 263 تا 263منهای یک است

    8 bytes
    decimal(p,s)

    اعداد با مقیاس (scale) و دقت (precision) ثابت
    از منفی 1038 بعلاوه یک تا 1038منهای یک
    پارامتر p ماکزیمم تعداد ارقام یک عدد را نشان می دهد (شامل هم ارقامی که سمت راست علامت اعشار می آیند و هم ارقامی که سمت چپ علامت اعشار می آیند) پارامتر p باید مقداری بین صفر تا 38 باشد. مقدار پیش فرض 18 می باشد.
    پارامتر s ماکزیمم تعداد ارقامی که سمت راست علامت اعشار می آید را نشان می دهد. پارامتر s باید عددی بین صفر تا p باشد. مقدار پیش فرض عدد صفر است

    5-17 bytes
    numeric(p,s)

    اعداد با مقیاس (scale) و دقت (precision) ثابت
    از منفی 1038 بعلاوه یک تا 1038منهای یک
    پارامتر p ماکزیمم تعداد ارقام یک عدد را نشان می دهد (شامل هم ارقامی که سمت راست علامت اعشار می آیند و هم ارقامی که سمت چپ علامت اعشار می آیند) پارامتر p باید مقداری بین صفر تا 38 باشد. مقدار پیش فرض 18 می باشد.
    پارامتر s ماکزیمم تعداد ارقامی که سمت راست علامت اعشار می آید را نشان می دهد. پارامتر s باید عددی بین صفر تا p باشد. مقدار پیش فرض عدد صفر است

    5-17 bytes
    smallmoney

    داده های ارزی بین 214,748.3648- تا214,748.3647 

    4 bytes
    money

    داده های ارزی بین 922,337,203,685,477.5808- تا 922,337,203,685,477.5807

    8 bytes
    float(n)

    برای نگهداری اعداد غیر صحیح با تعداد ارقام اعشار متغیر و یا تخمـینـی استفاده می‌شود (from -1.79E + 308 to 1.79E + 308)
    پارامتر n نشان دهنده 4 byteی یا 8 byteی بودن فیلد است. اگر بین ا تا 24 باشد فیلد، 4 byteی است و اگر بین 25 تا 53 باشد فیلد، 8 byteی است. مقدار پیش فرض عدد 53 است. 

    4 یا 8 bytes
    real

     برای نگهداری اعداد غیر صحیح با تعداد ارقام اعشار متغیر و یا تخمـینـی استفاده می‌شود (from -3.40E + 38 to 3.40E + 38)

    4 bytes

    داده های تاریخ و زمان

    این نوع فیلد‌ها برای نگهداری تاریخ میلادی و ساعت استفاده می‌شود و برای تاریخ شمسی کاربردی ندارد.

    نوع داده توضیحات فضا
    datetime

    از تاریخ اول January سال 1753 تا سی ویکم December سال 9999 با دقت 3.33 میلی ثانیه 

    8 bytes
    datetime2

    از تاریخ اول January سال 0001 (01/01/0001) تا سی ویکم December سال 9999 (31/12/9999)  با دقت 100 نانو ثانیه 

    6-8 bytes
    smalldatetime

    از تاریخ  اول January سال 1900 تا ششم June سال 2079 با دقت یک دقیقه 

    4 bytes
    date

    فقط تاریخ را ذخیره می کند. از تاریخ  اول January سال 0001 (01/01/0001) تا سی ویکم December سال 9999(31/12/9999) 

    3 bytes
    time

    فقط زمان را ذخیره می کند با دقت 100 نانو ثانیه 

    3-5 bytes
    datetimeoffset

    مشابه datetime2 می باشد به علاوه timeoffset را ذخیره می کند

    8-10 bytes
    timestamp

    هر زمان سطری ایجاد یا تغییر داده می شود، یک عدد یکتا ذخیره می شود. داده timestamp وابسته به ساعت داخلی سیستم می باشد و با زمان واقعی مطابقت ندارد. هر جدولی ممکن است یک timestamp متفاوت داشته باشد.

    به عبارت دیگر در این فیلد ۸ بایتی، تایم لحظه‌ای اجرای دستور نگهداری می‌شود و کاربرد آن کنترل بروزرسانی همزمان (Concurrency) اطلاعات توسط چند کاربر است. البته در تعداد رکوردهای پایین به کار نمی‌آید و بیشتر زمانی مورد نیاز است که تعداد رکوردها خیلی زیاد باشد مثلاً ۱۰۰ میلیون رکورد!

     

    انواع داده ای دیگر

    نوع داده توضیحات
    sql_variant

    این نوع فیلد، به جز داده های text, ntext, timestamp برای نگهداری انواع داده های دیگر استفاده می‌شود و نوع آن با توجه به اولین مقداری که در آن قرار می‌گیرد تعیین خواهد شد. (حداکثر 8000 بایت) چون نوع و حجم فیلد مشخص نیست، لذا تنها یک اشاره‌گر ۱۶ بایتی در آن قرار گرفته و داده اصلی در فایل جداگانه نگهداری می‌شود. استفاده از این نوع فیلد، توصیه نمی‌گردد.

    uniqueidentifier

    این فیلد ۱۶ بایتی، به ما کدی Unique یا یکتا می‌دهد که به اصطلاح GUID می‌گویند. یکی از کاربردهای آن در Replication است. 

    xml

    داده هایی با فرمت XML را ذخیره می کند. (حداکثر 2GB)

    این فیلد بیشتر برای انتقال اطلاعات و دستورات تحت web استفاده می‌شود و شامل انواع MetaData های مختلف است. این فیلد در SQL 2005 معرفی گردید. 

    cursor

    این فیلد مربوط به كنترل Cursor است و مرجع یک Cursor در آن ذخیره می شود

    table

    نتیجه یک کوری را برای عملیاتهای بعدی ذخیره می کند. 


    برای مشاهده فیلم های آموزشی مقدماتی تا پیشرفته پایگاه داده SQLServer کلیک کنید.

    READ MORE
  • 3- تعریف ایندکس های مناسب که البته ایجاد نشده اند یا Missing Index

    یکی دیگر از فرآیندهای نگهداری ایندکس ها، تعریف ایندکس های مناسب است. اما در پایگاه داده های حجیم چگونه ایندکس هایی را که باید تعریف می کردیم ولی ایجاد نشده اند را پیدا کنیم. آیا راه حلی اتوماتیک وجود دارد که ایندکس های مذکور را بصورت خودکار پیشنهاد و ایجاد کند؟

    در صورت نبود ایندکس مناسب  = پیشنهاد ایندکس توسط SQL Server

    این قابلیت از SQL Server 2005 به بعد اضافه شده است و SQL Server در صورت نبود ایندکس مناسب، پیشنهاد ساخت آنرا می دهد.


    روش کار Missing Index ها یا نحوه یپشنهاد ساخت ایندکس های تعریف نشده توسط SQL Server

    هر کوئری قسمتی بنام SARG که مخفف واژگان Search Arguments است، دارد. به مثال زیر توجه فرمایید:

    SARG

    Select f1,f2,... From Tbl01 Where CustomerID=1 And City='Tehran'
    Select f1,f2,... From Tbl01 Where City='Tehran'
    Select f1,f2,... From Tbl01 Where Name='Ali'

    هر بار که کوئری ها از سمت Application به پایگاه داده ارسال می شوند قسمت های متمایز شده در مثال بالا در پایگاه داده ذخیره می شوند و بهینه ساز یا Optimizer پایگاه داده با استفاده از آنالیز این داده ها، ساخت ایندکس مناسب را پیشنهاد می دهد.

    نکته: داده های مربوط به SARG تا زمانی که سرور Reset نشده باشد قابل دسترس است.


    مثال عملی مربوط به Missing Index

    در ابتدای مثال های عملی مربوط به Missing Index، کوئری زیر از لحاظ ایندکس گذاری بررسی شده است: (در ادامه مثال ها به مباحث بسیار کاربردی و جالب پرداخته شده است)

    Missing Index

    SELECT City, StateProvinceID, PostalCode
        FROM Person.Address
            WHERE StateProvinceID = 9;
    GO

    توجه: برای مشاهده Missing Index قبل از اینکه کوئری بالا را اجرا نمایید، از آیکن های نوار افقی بالای SQL Server روی آیکن include actual execution plan کلیک نمایید. می توانید از کلیدهای میانبر Ctrl + M استفاده کنید:

    در صورتی که کوئری بالا را در SQL Server اجرا کنید، با توجه به اینکه در قسمت Search Arguments ایندکسی برای فیلد StateProvinceID تعریف نشده است، بهینه ساز یا Optimizer پایگاه داده، پیشنهاد ساخت ایندکس را اعلام می کند.

    اما برای مشاهده این پیغام، روی تب Execution Plan کلیک کرده و مطابق شکل زیر متن سبز رنگ که متعلق به پیشنهاد ساخت ایندکس است را مشاهده نمایید:

    اما اگر روی متن سبز رنگ کلیک کرده و گزینه Missing Index Detail را انتخاب نمایید، در یک صفحه جدید، کوئری ساخت ایندکس در اختیار شما قرار خواهد گرفت:

    Missing Index Detail

    /*
    Missing Index Details from SQLQuery1.sql - SQL2014-TEST.AdventureWorks2012 (sa (67))
    The Query Processor estimates that implementing the following index could improve the query cost by 97.1831%.
    */

    /*
    USE [AdventureWorks2012]
    GO
    CREATE NONCLUSTERED INDEX [<Name of Missing Index, sysname,>]
    ON [Person].[Address] ([StateProvinceID])
    INCLUDE ([City],[PostalCode])
    GO
    */


    در ادامه بحث Missing Index خواهید دید...!

    با خرید جلسه 6 از بسته آموزشی "افزایش کارایی پایگاه داده" موارد زیر را خواهید دید:

    1. آیا با استفاده از DMVهای موجود می توان Missing Index ها را پیدا کرد؟
    2. من یک کوئری آماده می خوام که Missing Indexها را پیدا کرده و کوئری ساخت آنها را نیز در اختیارم قرار دهد...!

    دسترسی به موارد آموزشی بالا در بسته خریداری شده

    • شماره جلسه: 6
    • نام فایل ویدئو: 01
    • فرمت فایل: mp4.

    نقطه شروع بحث بالا (Missing Index) در ویدئو: 15:20


    برای خرید و دانلود کاملآموزش پیشرفته SQL Server کلیک کنید.

    READ MORE
  • پیوندها برای فراخوانی داده ها از دو یا چند جدول با توجه به ارتباط بین ستون های خاصی از این جدول ها استفاده می شوند.


    پیوند (JOIN) بین جداول در SQL

    Wiki

    کلید واژه JOIN در دستورات SQL برای ایجاد Query از دو یا چند جدول براساس ارتباط بین ستون های خاصی از جداول استفاده می شود.

    جداول در پایگاه داده اغلب به وسیله کلیدها به یکدیگر مرتبط می شوند.

    primary key یا کلید اصلی، ستونی(یا ترکیبی از ستون ها) با داده منحصر به فرد و یکتا برای هر سطراست. مقدار کلید اصلی باید یکتا باشد. هدف مرتبط کردن داده ها بین جداول است بدون اینکه داده ها در جداول تکرار شوند.

    در جدول Persons:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger

    توجه کنید که ستون P_Id در جدول فوق کلید اصلی است. این بدان معنی است که هیچ دو سطری نمی تواند مقدار یکسانی داشته باشد. ستون P_Id دو فرد را حتی اگر نام های یکسانی هم داشته باشند، متمایز می کند.

    در جدول Orders:

    O_Id OrderNo P_Id
    1 77895 3
    2 44678 3
    3 22456 1
    4 24562 1
    5 34764 15

    دقت کنید که ستون O_Id در جدول Orders کلید اصلی می باشد و ستون P_Id در اینجا به نفرات در جدول Persons بدون استفاده از نامشان اشاره دارد.

    توجه کنید که ارتباط بین دو جدول به وسیله ستون P_Id می باشد.


    تفاوت پیوندها

    Wiki

    قبل از اینکه بحث را ادامه دهیم انواع پیوندهایی که می توان استفاده کرد را به همراه تفاوت های آن ها بیان می کنیم:

    • JOIN:سطرهایی را که در هر دو جدول تناظر دارند را بر می گرداند.
    • LEFT JOIN:تمامی سطرها از جدول سمت چپ را برمی گرداند حتی اگر هیچ تناظری در جدول سمت راست نداشته باشد.
    • RIGHT JOIN:تمامی سطرها از جدول سمت راست را برمی گرداند حتی اگر هیچ تناظری در جدول سمت چپ نداشته باشد.
    • FULL JOIN: تمام ردیف های موجود در جداول را با وجود حتی یک همخوانی میان جداول بر می گرداند. 

    برای مشاهده فیلم های آموزشی مقدماتی تا پیشرفته پایگاه داده SQLServer کلیک کنید.

    READ MORE
  • تاریخ در SQL

    Wiki

    سخت ترین قسمت کار با Date این است که مطمئن شویم فرمت تاریخی که شما سعی می کنید وارد کنید با فرمت ستون تاریخ در پایگاه داده هم خوانی داشته باشد.

    تا زمانی که داده فقط شامل تاریخ باشد، Query شما همان طور که انتظار دارید کار خواهد کرد. اما اگر با بخش زمان درگیر شوید، کار کمی پیچیده خواهد شد.

    قبل از صحبت درباره پیچیدگی های کار با تاریخ، توابع مهم آن را با هم مرور می کنیم:


    توابع تاریخ در MySQL

    Wiki

    جدول زیر، لیستی از مهم ترین توابع تاریخ در MySQL است:

    تابع توضیحات
    NOW() تاریخ و زمان جاری را برمی گرداند
    CURDATE() تاریخ جاری را برمی گرداند
    CURTIME() زمان جاری را برمی گرداند
    DATE() بخش تاریخ را از یک عبارت date/time بیرون می کشد
    EXTRACT() یکی از بخش های عبارت date/time مانند سال، ماه، روز، ساعت و... را برمی گرداند
    DATE_ADD() یک فاصله زمانی مشخص را به تاریخ  اضافه می کند
    DATE_SUB() یک فاصله زمانی مشخص را از تاریخ کم می کند
    DATEDIFF() تعداد روز بین دو تاریخ را برمی گرداند
    DATE_FORMAT() نمایش تاریخ و زمان در فرمت های مختلف

    توابع تاریخ در SQL Server

    Wiki

    جدول زیر، لیستی از مهم ترین توابع تاریخ در SQL Server است:

    تابع توضیحات
    GETDATE() تاریخ و زمان جاری را برمی گرداند
    DATEPART() یکی از بخش های عبارت date/time مانند سال، ماه، روز، ساعت و... را برمی گرداند
    DATEADD() یک فاصله زمانی مشخص را به تاریخ اضافه یا کم می کند
    DATEDIFF() زمان بین دو تاریخ را برمی گرداند
    CONVERT() نمایش تاریخ و زمان در فرمت های مختلف

    انواع داده های تاریخ در SQL

    Wiki

    MySQL:

    • DATE - format YYYY-MM-DD
    • DATETIME - format: YYYY-MM-DD HH:MM:SS
    • TIMESTAMP - format: YYYY-MM-DD HH:MM:SS
    • YEAR - format YYYY or YY

    SQL Server:

    • DATE - format YYYY-MM-DD
    • DATETIME - format: YYYY-MM-DD HH:MM:SS
    • SMALLDATETIME - format: YYYY-MM-DD HH:MM:SS
    • TIMESTAMP - format: a unique number

    توجه: زمانی که یک جدول جدید تعریف می کنید باید برای هر ستون، Data Type آنرا مشخص کنید.

    اگر مایل هستید کلیه ی انواع داده را مرور کنید به مطلب SQL Data Types مراجعه نمایید.


    کار با تاریخ در SQL

    Wiki

    توجه: اگر خودتان را با بخش زمان درگیر نکنید، براحتی می توانید دو تاریخ مختلف را با هم مقایسه کنید!

    فرض کنید جدول "Orders" را داریم:

    OrderId ProductName OrderDate
    1 Geitost 2008-11-11
    2 Camembert Pierrot 2008-11-09
    3 Mozzarella di Giovanni 2008-11-11
    4 Mascarpone Fabioli 2008-10-29

    حالا می خواهیم رکوردهایی با تاریخ "2008-11-11" را انتخاب کنیم.

    از Query زیر استفاده می کنیم:

    SELECT * FROM Orders WHERE OrderDate='2008-11-11'

    نتیجه به شکل زیر خواهد بود:

    OrderId ProductName OrderDate
    1 Geitost 2008-11-11
    3 Mozzarella di Giovanni 2008-11-11

    حالا، فرض کنید که جدول "Orders" شبیه زیر باشد. (بخش زمان به فیلد OrderDate اضافه شده است)

    OrderId ProductName OrderDate
    1 Geitost 2008-11-11 13:23:44
    2 Camembert Pierrot 2008-11-09 15:45:21
    3 Mozzarella di Giovanni 2008-11-11 11:12:01
    4 Mascarpone Fabioli 2008-10-29 14:56:59

    اگر از Query بالا استفاده کنیم نتیجه ای نخواهیم داشت، بنابراین اگر می خواهید Queryی ساده ای داشته باشید، اجازه ندهید بخش زمان در تاریخ وارد شود.

    توجه: در SQL Server با استفاده از تابع ()substring می توان قسمت تاریخ را بیرون کشید و سپس مقایسه کرد.

    SELECT * FROM Orders WHERE substring(OrderDate,1,10)='2008-11-11'

    برای مشاهده فیلم های آموزشی مقدماتی تا پیشرفته پایگاه داده SQLServer کلیک کنید.

    READ MORE
  • دستور DELETE برای حذف رکوردها در یک جدول استفاده می شود.


    دستور DELETE 

    Wiki

    دستور DELETE برای حذف سطرها در یک جدول استفاده می شود.

    فرم دستور DELETE

    DELETE FROM table_name
    WHERE some_column=some_value

    توجه: به بند WHERE در فرم دستور DELETE توجه داشته باشید. بند WHERE مشخص می کند کدام رکورد یا رکوردها باید حذف شوند. اگر بند WHERE را پاک کنید تمام رکوردها حذف خواهند شد.


    مثال DELETE

    Wiki

    در جدول Persons

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger
    4 Nilsen Johan Bakken 2 Stavanger
    5 Tjessem Jakob Nissestien 67 Sandnes

    می خواهیم شخص "Tjessem, Jakob" را از جدول  Persons پاک کنیم.

    از عبارت SQLزیر استفاده می کنیم:

    DELETE FROM Persons
    WHERE LastName='Tjessem' AND FirstName='Jakob'

    جدول Persons به شکل زیر خواهد شد:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger
    4 Nilsen Johan Bakken 2 Stavanger

    Delete کردن تمام سطرها

    Wiki

    می توان تمام رکوردهای یک جدول را بدون Delete کردن جدول پاک کرد. این بدان معناست که ساختار، ویژگی ها و index (شاخص های جدول) به قوت خود باقی می مانند.

    DELETE FROM table_name

    or

    DELETE * FROM table_name

    توجه: بسیار مواظب باشید اگر رکوردهایی را DELETE کردید دیگر نمی توانید آنها را برگردانید.

    READ MORE
  • در این فصل دستور SELECT DISTINCT را توضیح می دهیم.


    دستور SELECT DISTINCT

    Wiki

    در یک جدول بعضی ستونها ممکن است داده های تکراری داشته باشند. بعضی مواقع شما می خواهید لیستی تهیه کنید که تنها داده های یکتا در آن باشد. یعنی همه داده ها را نشان دهد و داده های تکراری را یکبار نشان دهد.

    کلید واژه DISTINCT برای برگرداندن داده های یکتا و متمایز به کار برده می شود.

    فرم دستور SELECT DISTINCT:

    SELECT DISTINCT column_name(s)
    FROM table_name


    مثال:

    Wiki

    در جدول زیر می خواهیم داده های یکتا از ستون City را بدست آوریم:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger

     از عبارت زیر برای این منظور استفاده می کنیم:

    SELECT DISTINCT City FROM Persons

    نتیجه به شکل زیر خواهد بود:

    City
    Sandnes
    Stavanger
    READ MORE
  • دستور INSERT INTO برای درج کردن(واردکردن) رکورد جدید به جدول استفاده می شود.


    دستور INSERT INTO

    Wiki

    دستور INSERT INTO برای درج کردن (واردکردن) سطر جدید به جدول استفاده می شود.

    فرم دستور INSERT INTO

    می توان دستور INSERT INTO را به دو صورت نوشت:

    در فرم اول نام ستونهایی که اطلاعات در آن درج می شوند مشخص نمی شود و تنها مقادیر مشخص می شود.

    INSERT INTO table_name
    VALUES (value1, value2, value3,...)

    در فرم دوم هم نام ستون و هم مقادیری که باید درج شوند مشخص می شوند.

    INSERT INTO table_name (column1, column2, column3,...)
    VALUES (value1, value2, value3,...)


    مثال:

    Wiki

    جدول "Persons" را داریم:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger

    حالا می خواهیم تا سطر جدیدی را به جدول فوق اضافه کنیم.

    از عبارت SQLزیر استفاده می کنیم:

    INSERT INTO Persons
    VALUES (4,'Nilsen', 'Johan', 'Bakken 2', 'Stavanger')

    جدول "Persons" به شکل زیر خواهد شد:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger
    4 Nilsen Johan Bakken 2 Stavanger

     سطر جدید در انتهای جدول اضافه می شود.


    داده  را تنها به ستون های مشخصی اضافه کنید

    Wiki

    می توان تنها داده را به ستون های مشخصی اضافه کرد.

    عبارت SQL زیر سطر جدیدی را اضافه می کند اما تنها داده ها را به ستون های "P_Id" و "LastName" و "FirstName" اضافه می کند.

    INSERT INTO Persons (P_Id, LastName, FirstName)
    VALUES (5, 'Tjessem', 'Jakob')

    بنابراین جدول "Persons" به شکل زیر خواهد شد:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger
    4 Nilsen Johan Bakken 2 Stavanger
    5 Tjessem Jakob    
    READ MORE
  • دستور UPDATE برای به روز رسانی(تغییر) رکوردهای مشخص(از مقدار فعلی به مقدار جدید) در جدول استفاده می شود.


    دستور UPDATE

    Wiki

    دستور UPDATE برای به روز رسانی رکوردهای موجود در یک جدول استفاده می شود.

    فرم دستور UPDATE:

    UPDATE table_name
    SET column1=value, column2=value2,...
    WHERE some_column=some_value

    توجه: به بند WHERE در دستور UPDATE توجه کنید. بند WHERE مشخص می کند کدام رکورد یا رکوردها باید UPDATE شوند. اگر شما بند WHERE را حذف کنید تمام رکوردها UPDATE می شوند.


    مثال:

    Wiki

    در جدول Persons

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger
    4 Nilsen Johan Bakken 2 Stavanger
    5 Tjessem Jakob    

    می خواهیم اطلاعات شخص "Tjessem, Jakob" را در جدول فوق update کنیم(تغییر دهیم). 

    از عبارت SQLزیر استفاده می کنیم:

    UPDATE Persons
    SET Address='Nissestien 67', City='Sandnes'
    WHERE LastName='Tjessem' AND FirstName='Jakob'

    جدول Persons به این شکل در خواهد آمد:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger
    4 Nilsen Johan Bakken 2 Stavanger
    5 Tjessem Jakob Nissestien 67 Sandnes

    هشدار در مورد دستور UPDATE

    Wiki

    هنگام UPDATE کردن رکوردها دقت کنید. اگر بند WHERE را در مثال بالا حذف کنیم یعنی دستور به صورت زیر شود:

    UPDATE Persons
    SET Address='Nissestien 67', City='Sandnes'

    نتیجه به شکل زیر خواهد شد یعنی تمام رکوردها به یک مقدار تغییر می کنند:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Nissestien 67 Sandnes
    2 Svendson Tove Nissestien 67 Sandnes
    3 Pettersen Kari Nissestien 67 Sandnes
    4 Nilsen Johan Nissestien 67 Sandnes
    5 Tjessem Jakob Nissestien 67 Sandnes
    READ MORE
  • جداول پایگاه داده

    Wiki

    یک پایگاه داده از یک یا چند جدول تشکیل می شود. هر جدول با یک نام مشخص می شود. (مثلا "Customers" یا "Orders") جداول حاوی رکوردها یا سطرهای حاوی داده می باشند.

    در زیر جدولی با نام "Persons" را مشاهده می کنید:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger

    جدول فوق شامل سه رکورد (هر رکورد برای یک فرد) و پنج ستون (P_Id, LastName, FirstName, Address, and City) می باشد.


    عبارات SQL:

    Wiki

    غالب عملیات هایی که نیاز دارید روی یک پایگاه داده انجام شود توسط عبارات SQL انجام می شوند.

    عبارت SQLزیر، تمام رکوردهای جدول "Persons" را انتخاب می کند:

    SELECT * FROM Persons

    در این خودآموز همه چیز در مورد عبارات SQL آموزش داده خواهد شد.


    به یاد داشته باشید که...

    • SQL  به کوچکی و بزرگی حروف حساس نمی باشد. (case sensitive نمی باشد)


    سمیکالن ";" بعد از عبارات SQL نیاز است یا نه؟

    Wiki

    بعضی از سیستم های پایگاه داده به سمیکالن ";" در انتهای عبارات SQL  نیاز دارند.

     سمیکالن ";" یک روش استاندارد برای جدا کردن عبارات SQL در سیستمهای پایگاه داده ای می باشد که اجازه می دهند بیش از یک عبارت SQL در یک ارتباط به سرور اجرا شوند.

    ما از MS Access و SQL Server استفاده می کنیم و نیازی نیست که بعد از هر عبارت SQL سمیکالن بگذاریم اما در بعضی از برنامه های پایگاه داده ما باید از سمیکالن استفاده کنیم.


    SQL DML و SQL DDL

    Wiki

    SQL را می توان به دو بخش تقسیم کرد: زبان دستکاری داده Data Manipulation Language  یا DML و زبان تعریف داده Data Definition Language یا DDL.

    بخش SQL DML:

    • SELECT: داده را از یک پایگاه داده بیرون می کشد.
    • UPDATE : داده ای را در یک پایگاه داده به روز رسانی می کند(تغییر می دهد).
    • DELETE: داده را از یک پایگاه داده حذف می کند.
    • INSERT INTO: داده جدیدی را به پایگاه داده اضافه می کند.

    بخش SQL DDL:این بخش از دستورات SQL اجازه می دهد تا جداول پایگاه داده ایجاد یا حذف شوند. همچنین شاخصها (indexes) و کلیدها را تعریف می کند، ارتباط بین جداول و محدودیت ها را مشخص می کند.

    • CREATE DATABASE: یک پایگاه داده جدید ایجاد می کند.
    • ALTER DATABASE: یک پایگاه داده را تغییر می دهد.
    • CREATE TABLE: یک جدول جدید ایجاد می کند.
    • ALTER TABLE : یک جدول را تغییر می دهد.
    • DROP TABLE : یک جدول را حذف می کند.
    • CREATE INDEX : یک شاخص یا index (کلید جستجو) ایجاد می کند.
    • DROP INDEX: یک شاخص را حذف می کند.
    READ MORE
  • کلید واژه FULL JOIN

    Wiki

    کلید واژه FULL JOIN تمام ردیف های موجود در جداول را با وجود حتی یک همخوانی میان جداول بر می گرداند.

    فرم دستور FULL JOIN:

    SELECT column_name(s)
    FROM table_name1
    FULL JOIN table_name2
    ON table_name1.column_name=table_name2.column_name

    مثال:

    Wiki

     جدول Persons:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger

    جدول Orders:

    O_Id OrderNo P_Id
    1 77895 3
    2 44678 3
    3 22456 1
    4 24562 1
    5 34764 15

    می خواهیم تمام افراد و سفارش هایشان، و نیز تمام سفارش ها به همراه افراد مربوطه را لیست کنیم:

    از دستور زیر استفاده می کنیم:

    SELECT Persons.LastName, Persons.FirstName, Orders.OrderNo
    FROM Persons
    FULL JOIN Orders
    ON Persons.P_Id=Orders.P_Id
    ORDER BY Persons.LastName

    نتیجه به شکل زیر خواهد شد:

    LastName FirstName OrderNo
    Hansen Ola 22456
    Hansen Ola 24562
    Pettersen Kari 77895
    Pettersen Kari 44678
    Svendson Tove  
        34764

    کلید واژه FULL JOIN  تمام سطرهایی که در جدول چپ (Persons) و تمام سطرهای جدول راست (Orders) وجود دارد را بر می گرداند. اگر سطری در جدول Persons وجود دارد که تناظری در جدول Orders ندارد یا اگر سطری در جدول Orders وجود دارد که تناظری در جدول Persons ندارد این سطرها نیز در جدول نتیجه نمایش داده خواهند شد. 

    READ MORE
  • عبارت INNER JOIN

    Wiki

    عبارت کلیدی INNER JOIN سطرهایی را برمی گرداند که در هر دو جدول حداقل یک داده متناظر در ستون های مرتبط شده داشته باشد.

    فرم عبارت INNER JOIN:

    SELECT column_name(s)
    FROM table_name1
    INNER JOIN table_name2
    ON table_name1.column_name=table_name2.column_name

    مثال:

    Wiki

    جدول Persons:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger

    جدول Orders:

    O_Id OrderNo P_Id
    1 77895 3
    2 44678 3
    3 22456 1
    4 24562 1
    5 34764 15

    می خواهیم تمامی افراد را به همراه سقارشاتشان لیست کنیم.

    از دستور زیر استفاده می کنیم:

    SELECT Persons.LastName, Persons.FirstName, Orders.OrderNo
    FROM Persons
    INNER JOIN Orders
    ON Persons.P_Id=Orders.P_Id
    ORDER BY Persons.LastName

    نتیجه به شکل زیر خواهد بود:

    LastName FirstName OrderNo
    Hansen Ola 22456
    Hansen Ola 24562
    Pettersen Kari 77895
    Pettersen Kari 44678

    عبارت کلیدی INNER JOIN سطرهایی که حداقل یک تناظر در دو جدول داشته باشد را برمی گرداند. اگر فردی در جدول Persons وجود دارد که تناظری در جدول Orders ندارد،آن فرد لیست نمی شود.

    برای مشاهده فیلم های آموزشی مقدماتی تا پیشرفته پایگاه داده SQLServerکلیک کنید.

     

    READ MORE
  • عبارت LEFT JOIN

    Wiki

    کلید واژه LEFT JOIN تمام سطرهای جدول سمت چپ (table_name1) را برمی گرداند حتی اگر هیچ داده متناظری برای آن در جدول سمت راست (table_name2) وجود نداشته باشد. 

    فرم عبارت LEFT JOIN:

    SELECT column_name(s)
    FROM table_name1
    LEFT JOIN table_name2
    ON table_name1.column_name=table_name2.column_name

    در بعضی از پایگاه داده ها LEFT JOIN به شکل LEFT OUTER JOIN می باشد.


    مثال:

    Wiki

    جدول Persons:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger

    جدول Orders:

    O_Id OrderNo P_Id
    1 77895 3
    2 44678 3
    3 22456 1
    4 24562 1
    5 34764 15

    می خواهیم تمام افراد را  لیست کنیم حتی اگر سفارشی در مقابل نام آن وجود نداشته باشد. 

    از دستور زیر استفاده می کنیم:

    SELECT Persons.LastName, Persons.FirstName, Orders.OrderNo
    FROM Persons
    LEFT JOIN Orders
    ON Persons.P_Id=Orders.P_Id
    ORDER BY Persons.LastName

    نتیجه به شکل زیر خواهد شد:

    LastName FirstName OrderNo
    Hansen Ola 22456
    Hansen Ola 24562
    Pettersen Kari 77895
    Pettersen Kari 44678
    Svendson Tove  

    کلید واژه LEFT JOIN تمام سطرهای جدول سمت چپ (Persons) را برمی گرداند حتی اگر هیچ داده متناظری برای آن در جدول سمت راست (Orders) وجود نداشته باشد.

     

    برای مشاهده فیلم های آموزشی مقدماتی تا پیشرفته پایگاه داده SQLServer کلیک کنید.

    READ MORE
  • کلمه کلیدی ORDER BY برای مرتب کردن نتیجه پرس و جو استفاده می شود.


    کلمه کلیدی ORDER BY

    Wiki

    دستور ORDER BY برای مرتب کردن نتیجه پرس و جو بر اساس ستون مشخص شده استفاده می شود.

    در دستور ORDER BY به صورت پیش فرض، رکوردها به صورت صعودی (از کوچک به بزرگ) مرتب می شوند.

    اگر می خواهید رکوردها را نزولی (از بزرگ به کوچک) مرتب کنید، باید از کلید واژه DESC استفاده کنید.

    فرم کلی ORDER BY:

    SELECT column_name(s)
    FROM table_name
    ORDER BY column_name(s) ASC|DESC


    مثال:

    Wiki

    در جدول "Persons"

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger
    4 Nilsen Tom Vingvn 23 Stavanger

    می خواهیم تمام افراد ازجدول بالا را انتخاب کنیم اما افراد بر اساس نام خانوادگی شان مرتب شده باشند.

    از عبارت SELECT زیر استفاده می کنیم:

    SELECT * FROM Persons
    ORDER BY LastName

    result-set به این صورت می شود:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    4 Nilsen Tom Vingvn 23 Stavanger
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes

    مثال ORDER در حالت DESC

    Wiki

    حالا می خواهیم تمام افراد جدول بالا را بر اساس ترتیب نزولی نام خانوادگی شان انتخاب کنیم.

    از عبارت SELECT زیر استفاده می کنیم:

    SELECT * FROM Persons
    ORDER BY LastName DESC

    result-set به صورت زیر خواهد بود:

    P_Id LastName FirstName Address City
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger
    4 Nilsen Tom Vingvn 23 Stavanger
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    READ MORE
  • عبارت RIGHT JOIN

    Wiki

     کلید واژه RIGHT JOIN تمام سطرهای جدول سمت راست (table_name2) را برمی گرداند حتی اگر هیچ داده متناظری برای آن در جدول سمت چپ (table_name1) وجود نداشته باشد. 

    فرم عبارت RIGHT JOIN:

    SELECT column_name(s)
    FROM table_name1
    RIGHT JOIN table_name2
    ON table_name1.column_name=table_name2.column_name

    در بعضی از پایگاه داده ها RIGHT JOIN به شکل RIGHT OUTER JOIN می باشد.


    مثال:

    Wiki

    جدول Persons:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger

    جدول Orders

    O_Id OrderNo P_Id
    1 77895 3
    2 44678 3
    3 22456 1
    4 24562 1
    5 34764 15

    می خواهیم تمام سفارشات (orderها) را  لیست کنیم حتی اگر نام فردی در مقابل آن سفارش وجود نداشته باشد. 

    از دستور زیر استفاده می کنیم:

    SELECT Persons.LastName, Persons.FirstName, Orders.OrderNo
    FROM Persons
    RIGHT JOIN Orders
    ON Persons.P_Id=Orders.P_Id
    ORDER BY Persons.LastName

    جدول نتایج به شکل زیر خواهد بود:

    LastName FirstName OrderNo
    Hansen Ola 22456
    Hansen Ola 24562
    Pettersen Kari 77895
    Pettersen Kari 44678
        34764

    کلید واژه RIGHT JOIN تمام سطرهای جدول سمت راست (Orders) را برمی گرداند حتی اگر هیچ داده متناظری برای آن در جدول سمت چپ (Persons) وجود نداشته باشد.

    برای مشاهده فیلم های آموزشی مقدماتی تا پیشرفته پایگاه داده SQLServer کلیک کنید.

    READ MORE
  • عملگر BETWEEN در عبارت WHERE برای انتخاب محدوده ای از داده ها بین دو مقدار استفاده می شود. 


    عملگر BETWEEN

    Wiki

    عملگر BETWEEN یک محدوده از داده ها بین دو مقدار را انتخاب می کند. مقدارها می توانند اعداد، متن ها و تاریخ باشد.

    نکته اضافه: از NOT BETWEEN هم می شود استفاده کرد.

    فرم عملگر BETWEEN:

    SELECT column_name(s)
    FROM table_name
    WHERE column_name
    BETWEEN value1 AND value2

    مثال 1

    Wiki

    در جدول Persons:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger

    می خواهیم افرادی را انتخاب کنیم که نام خانوادگی آنها از نظر الفبایی بین Hansen و Pettersen می باشد.

    از دستور زیر استفاده می کنیم:

    SELECT * FROM Persons
    WHERE LastName
    BETWEEN 'Hansen' AND 'Pettersen'

    جدول نتایج به شکل زیر خواهد بود:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes

    توجه: عملگر BETWEEN در پایگاه داده های متفاوت رفتارهای متفاوتی دارد.

    در بعضی از پایگاه داده ها، افرادی با نام خانوادگی Hansen یا Pettersen لیست نمی شوند، زیرا عملگر BETWEEN فیلدهای بین دو مقدار را بجز مقادیر ابتدا و انتهای محدوده برمی گرداند.

    در بعضی دیگر از پایگاه داده ها، افرادی با نام خانوادگی Hansen یا Pettersen لیست می شوند، زیرا عملگر BETWEEN فیلدهای بین دو مقدار رابه همراه مقادیر ابتدا و انتهای محدوده برمی گرداند.

    در بعضی دیگر از پایگاه داده ها، افرادی با نام خانوادگی Hansen لیست می شوند اما نام خانوادگی Pettersen در لیست نمی آید (مانند مثال بالا)، زیرا عملگر BETWEEN فیلدهای بین دو مقدار رابه همراه مقدار ابتدایی و بدون مقدار انتهایی محدوده برمی گرداند.

    بنابراین: پایگاه داده خود را کنترل کنید که چگونه با عملگر BETWEEN رفتار می کند.


    مثال 2

    Wiki

    برای نمایش افرادی که خارج از محدوده هستند از دستور  NOT BETWEEN استفاده کنید: 

    SELECT * FROM Persons
    WHERE LastName
    NOT BETWEEN 'Hansen' AND 'Pettersen'

    جدول نتایج به شکل زیر خواهد بود:

    P_Id LastName FirstName Address City
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger

    برای مشاهده فیلم های آموزشی مقدماتی تا پیشرفته پایگاه داده SQLServerکلیک کنید.

     

    READ MORE
  • عملگر IN

    Wiki

    عملگر IN به شما این امکان را می دهد که چندین ارزش را در عبارت WHERE مشخص کنید.

    نکته اضافه: از NOT IN هم می توانید استفاده کنید.

    فرم عملگر IN:

    SELECT column_name(s)
    FROM table_name
    WHERE column_name IN (value1,value2,...)

    مثال:

    Wiki

    در جدول Persons:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger

    می خواهیم افرادی را که نام خانوادگی آنها  "Hansen" یا "Pettersen" می باشد را انتخاب کنیم:

    از دستور زیر استفاده می کنیم:

    SELECT * FROM Persons
    WHERE LastName IN ('Hansen','Pettersen')

    جدول نتایج به شکل زیر خواهد بود:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger

    برای مشاهده فیلم های آموزشی مقدماتی تا پیشرفته پایگاه داده SQLServer کلیک کنید.

    READ MORE
  • عملگر LIKE

    Wiki

    عملگر LIKE در بند WHERE برای پیدا کردن یک الگوی خاص در یک ستون استفاده می شود.

    فرم عملگر LIKE:

    SELECT column_name(s)
    FROM table_name
    WHERE column_name LIKE pattern


    مثال عملگر LIKE

    Wiki

    در جدول Persons

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger

    می خواهیم افرادی که در شهری زندگی می کنند که با حرف s شروع می شود را انتخاب کنیم.

    از دستور زیر استفاده می کنیم:

    SELECT * FROM Persons
    WHERE City LIKE 's%'

    توجه کنید که یک الگو را در بین کوتیشن می نویسیم.

    علامت % جانشینی برای یک یا چند کاراکتر در الگو استفاده می شود که می تواند این کاراکترها هر چیزی باشد.

    جدول نتایج بدین شکل خواهد بود:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger

    حال اگر بخواهیم افرادی را انتخاب کنیم که در شهری زندگی می کنند که به کاراکتر S ختم می شوند از دستور زیر استفاده می کنیم:

    SELECT * FROM Persons
    WHERE City LIKE '%s'

    جدول نتایج به شکل زیر خواهد بود:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes

    حال اگر بخواهیم افرادی را انتخاب کنیم که در شهری زندگی می کنند که حاوی کلمه "tav" در نام شهر خود می باشند از دستور زیر استفاده می کنیم:

    SELECT * FROM Persons
    WHERE City LIKE '%tav%'

    جدول نتایج به شکل زیر خواهد بود:

    P_Id LastName FirstName Address City
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger

    می شود افرادی را انتخاب کرد که در شهری زندگی می کنند که حاوی کلمه "tav" نمی باشند. این کار را با کلید واژه NOT قبل از عملگر LIKE انجام می دهیم. (NOT LIKE)

    از دستور زیر استفاده می کنیم:

    SELECT * FROM Persons
    WHERE City NOT LIKE '%tav%'

    جدول نتایج به شکل زیر خواهد بود:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes

    برای مشاهده فیلم های آموزشی مقدماتی تا پیشرفته پایگاه داده SQLServer کلیک کنید.

    READ MORE
  • عملگر UNION دو یا چند دستور SELECT را با یکدیگر ترکیب می کند.


    عملگر UNION

    Wiki

    عملگر UNION برای ترکیب نتایج دو یا چند دستور SELECT استفاده می شود.

    توجه داشته باشید که هر دستور SELECT در عملگر UNION باید تعداد ستونهای یکسانی را برگردانند. همچنین ستونها باید Data Type یکسانی داشته باشند. علاوه بر این ستونها در هر دستور SELECT باید به یک صورت مرتب شده باشند. (Order By)

    فرم عملگر UNION:

    SELECT column_name(s) FROM table_name1
    UNION
    SELECT column_name(s) FROM table_name2

    نکته: عملگر UNION تنها داده هایی را به صورت پیش فرض انتخاب می کند که از یکدیگر متمایز باشند. برای اینکه داده های تکراری را هم بیاوریم از UNION ALL استفاده کنید.

    فرم عملگر UNION ALL:

    SELECT column_name(s) FROM table_name1
    UNION ALL
    SELECT column_name(s) FROM table_name2

    نام ستون ها در جدول نتایج همیشه برابر نام ستونها در دستور SELECT اول در عملگر UNION می باشد.


    مثال:

    Wiki

    به جداول زیر نگاه کنید: 

    1- جدول کارمندان نروژی:

    E_ID E_Name
    01 Hansen, Ola
    02 Svendson, Tove
    03 Svendson, Stephen
    04 Pettersen, Kari

    2- جدول کارمندان آمریکایی:

    E_ID E_Name
    01 Turner, Sally
    02 Kent, Clark
    03 Svendson, Stephen
    04 Scott, Stephen

    می خواهیم لیست اسامی کارمندان امریکایی و نروژی را به صورت متمایز ( بدون تکرار) داشته باشیم.

    از دستور زیر استفاده می کنیم:

    SELECT E_Name FROM Employees_Norway
    UNION
    SELECT E_Name FROM Employees_USA

    جدول نتایج به شکل زیر خواهد بود:

    E_Name
    Hansen, Ola
    Svendson, Tove
    Svendson, Stephen
    Pettersen, Kari
    Turner, Sally
    Kent, Clark
    Scott, Stephen

    توجه:این دستور نمی تواند برای نمایش دادن اسامی تمام کارکنان امریکایی و نروژی استفاده شود. در مثال فوق دو کارمند با نام یکسان داریم و تنها بکی از آنها در جدول نتایج آمده است. دستور UNION تنها داده ها را به صورت متمایز (بدون تکرار) بر می گرداند.


    مثال:

    Wiki

    حال می خواهیم تمامی کارمندان آمریکایی و نروژی را لیست کنیم از دستور زیر استفاده می کنیم:

    SELECT E_Name FROM Employees_Norway
    UNION ALL
    SELECT E_Name FROM Employees_USA

    نتیجه:

    E_Name
    Hansen, Ola
    Svendson, Tove
    Svendson, Stephen
    Pettersen, Kari
    Turner, Sally
    Kent, Clark
    Svendson, Stephen
    Scott, Stephen
    READ MORE
  • عملگرهای AND و OR برای فیلتر کردن رکوردها، براساس بیشتر از یک شرط استفاده می شوند.


    عملگرهای AND و OR

    Wiki

    عملگر AND رکوردی را نمایش می دهد که هم شرط اول و هم شرط دوم در آن صدق کند.

    عملگر OR رکوردی را نمایش می دهد که یا شرط اول و یا شرط دوم یا هر دو در آن صدق کند.


    مثالی از عملگر AND

    Wiki

    در جدول "Persons":

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari Storgt 20 Stavanger

    می خواهیم تنها افرادی را انتخاب کنیم که نام آنها مساوی "Tove" و نام خانوادگی آنها مساوی "Svendson" باشد.

    برای این منظور از دستور SELECT زیر استفاده می کنیم.

    SELECT * FROM Persons
    WHERE FirstName='Tove'
    AND LastName='Svendson'

    نتیجه به شکل زیر خواهد شد:

    P_Id LastName FirstName Address City
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes

    مثالی از عملگر OR

    Wiki

    می خواهیم افرادی را که نام آنها Tove یا Ola می باشد را انتخاب کنیم:

    از دستور زیر استفاده می کنیم:

    SELECT * FROM Persons
    WHERE FirstName='Tove'
    OR FirstName='Ola'

    نتیجه به شکل زیر خواهد بود:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola Timoteivn 10 Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes

    ترکیب AND و OR

    Wiki

    می توانید AND و OR را با هم ترکیب کنید. (از پرانتز برای ترکیب عبارات استفاده کنید)

    می خواهیم افرادی را انتخاب کنیم که نام خانوادگی آنها Svendson و نام آنها Tove یا Ola باشد.

    از دستور زیر استفاده می کنیم:

    SELECT * FROM Persons WHERE
    LastName='Svendson'
    AND (FirstName='Tove' OR FirstName='Ola')

    جدول نتیجه به شکل زیر خواهد بود:

    P_Id LastName FirstName Address City
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    READ MORE
  • صفر در سمت چپ یک عدد

    جدول Products را در زیر داریم:

    Prod_Id ProductName Unit UnitPrice
    00001 Jarlsberg 1000 g 120000
    00002 Mascarpone 1000 g 9505000
    00003 Gorgonzola 1000 g 60200000

    می خواهیم هنگام درج کردن محصولات، کد محصول همیشه، شامل 5 کاراکتر باشد.

    از کوئری زیر استفاده می کنیم:

    declare @max_ID char(5)
    select @max_ID=right(
                         Replicate('0',5)+
                                           cast(
                                                isnull(
                                                       max(
                                                           cast(Prod_ID as int)
                                                           )
                                                       ,0
                                                       )
                                                       +1
                                                 as nvarchar
                                                )
                          ,5
                          )
    from Products
    Insert into Products (prod_ID,ProductName,Unit,UnitPrice)
                   Values(@max_ID,'Test','1000g',250000)
    

    توجه: استفاده ازنوع داده های رشته ای به عنوان اندیس یا  کلید اصلی، یک اشتباه در طراحی است.

    توضیح: نوع داده varchar و هر نوع داده کاراکتری یا رشته ای بدترین نوع انتخاب برای اندیس جدول است. این اشتباه زمانی بدتر خواهد شد که از این فیلد به عنوان کلید اصلی نیز استفاده کنید؛ و سرانجام اشتباه با استفاده از این کلید به عنوان کلید خارجی تکمیل خواهد شد!

    البته توجه داشته باشید که استفاده از فیلد اندیس کاراکتری در کنار کلید اصلی مشکل خاصی نخواهد داشت. فقط این مورد در صروت لزوم و زمانی که از آن فیلد به کرات برای جستجو استفاده می کنید مورد استفاده قرار دهید.

    علت اشتباه بودن این انتخاب در ساخت جدول اندیس و تعداد مقایسه های انجام شده بر می گردد. به عنوان یک مثال ساده مقایسه، دو نوع عددی می توانند به راحتی توسط دستور عمل های CPU با یکدیگر مقایسه شوند، در حالی که درنوع کارکتری باید تک تک کارکاتر ها با استفاده از شبیه سازی نرم افزاری مقایسه شوند. در رشته های یونیکد هم که حجم کاراکتر ها دو برابر می شوند.

    راه حل: راه حل بسیار ساده استفاده از انواع داده عددی مانند int یا bigint به عنوان کلید اصلی است. در عین حال می توانید در صورت نیاز از فیلد استفاده شده در مثال بالا نیز به عنوان یک فیلد اطلاعاتی نیز استفاده نمایید.

    بنابراین:

    Prod_ID Prod_Code ProductName Unit UnitPrice
    1 00001 Jarlsberg 1000 g 120000
    2 00002 Mascarpone 1000 g 9505000
    3 00003 Gorgonzola 1000 g 60200000

    برای مشاهده فیلم های آموزشی مقدماتی تا پیشرفته پایگاه داده SQLServer کلیک کنید.

    READ MORE
  • View یک جدول مجازی است.

    این فصل نشان می دهد که چگونه یک View را ایجاد، حذف و یا تغییر دهیم.


    دستور CREATE VIEW

    Wiki

    در SQL یک View یک جدول مجازی است که نتیجه حاصل از عبارات و دستورات SQL می باشد.

    یک view شامل سطر و ستونهایی دقیقا شبیه یک جدول واقعی است. فیلدها در یک View فیلدهایی هستند که از یک یا چند جدول واقعی در پایگاه داده گرفته شده اند.

    شما می توانید توابع موجود در SQL، عبارت WHERE و JOIN را به یک View اضافه کنید و داده های نتیجه را به همان صورت که داده ها در یک جدول آورده می شوند، نشان دهید.

    فرم CREATE VIEW:

    CREATE VIEW view_name AS
    SELECT column_name(s)
    FROM table_name
    WHERE condition

    توجه: یک View همیشه داده های به روز شده (up-to-date) را نشان می دهد! موتور یک پایگاه داده، داده های یک View را هر زمانی که View فرا خوانی می شود ، به روز می کند.


    مثال:

    Wiki

    اگر پایگاه داده Northwind را دارید شما می توانید چندین view را که به طور پیش فرض روی آن نصب شده است را ببینید.

    View با نام Current Product List، لیست محصولات جاری (محصولاتی که تولید آنها متوقف نشده است) را از جدول Products نشان می دهد. این view توسط دستور زیر ایجاد می شود.

    CREATE VIEW [Current Product List] AS
    SELECT ProductID,ProductName
    FROM Products
    WHERE Discontinued=No

    می توانیم View فوق را به صورت زیر فراخوانی کنیم:

    SELECT * FROM [Current Product List]

    مثال دیگری از View در پایگاه داده Northwind، تمام محصولاتی را که در جدول Products قیمت واحدشان بزرگتر از میانگین قیمت هاست را بر می گرداند:

    CREATE VIEW [Products Above Average Price] AS
    SELECT ProductName,UnitPrice
    FROM Products
    WHERE UnitPrice>(SELECT AVG(UnitPrice) FROM Products)

    می توانیم view فوق را به صورت زیر فراخوانی کنیم:

    SELECT * FROM [Products Above Average Price]

    مثال دیگری از View در پایگاه داده Northwind، کل فروش را برای هر طبقه از محصولات در سال 1997 محاسبه می کند. توجه کنید که این view داده هایش را از view ی دیگری که Product Sales for 1997 نامیده می شود می گیرد.

    CREATE VIEW [Category Sales For 1997] AS
    SELECT DISTINCT CategoryName,Sum(ProductSales) AS CategorySales
    FROM [Product Sales for 1997]
    GROUP BY CategoryName

    می توانیم view فوق را به صورت زیر اجرا کنیم:

    SELECT * FROM [Category Sales For 1997]

    همچنین می توان یک شرط روی Query فوق تعریف کرد. می خواهیم فروش کل محصولاتی که در گروه Beverages هستند را ببینیم.

    SELECT * FROM [Category Sales For 1997]
    WHERE CategoryName='Beverages'

    تغییر (به روز رسانی) یک View

    Wiki

    می توانیم یک View را به وسیله دستور زیر به روز رسانی کنیم:

    فرم دستور CREATE OR REPLACE VIEW:

    CREATE OR REPLACE VIEW view_name AS
    SELECT column_name(s)
    FROM table_name
    WHERE condition

    می خواهیم ستون Category را به Current Product List اضافه کنیم. به وسیله دستور زیر view را تغییر می دهیم:

    CREATE VIEW [Current Product List] AS
    SELECT ProductID,ProductName,Category
    FROM Products
    WHERE Discontinued=No

    حذف یک View

    Wiki

    می توانید یک view را به وسیله فرمان DROP VIEW حذف کنیم.

    فرم DROP VIEW:

    DROP VIEW view_name

    برای مشاهده فیلم های آموزشی مقدماتی تا پیشرفته پایگاه داده SQLServer کلیک کنید.

    READ MORE
  • مقدار NULL بیانگر داده ای است که مشخص نشده و فیلدی خالی است.

    به طور پیش فرض، یک ستون از جدول می تواند مقدار NULL را در خود نگه دارد.

    در این فصل می خواهیم، عملگرهای IS NULL  و IS NOT NULL را توضیح دهیم.


    مقدار NULL

    Wiki

    اگر وارد کردن مقدار در ستونی در یک جدول، اختیاری باشد، می توانیم در رکورد جدید یا رکورد موجود بدون اضافه کردن مقداری در این ستون، مقدار NULL را در این فیلد داشته باشیم.

    با مقدار NULL نسبت به مقادیر دیگر، رفتار متفاوتی می شود.

    در فیلدهای نامشخص یا نامعلوم که مقداری وارد نمی شود، مقدار NULL وجود دارد.

    توجه:NULL و صفر را نمی توان با هم یکی دانست، این دو معادل یکدیگر نیستند.


    کار با NULL

    Wiki

    به جدول Persons در زیر نگاه کنید:

    P_Id LastName FirstName Address City
    1 Hansen Ola   Sandnes
    2 Svendson Tove Borgvn 23 Sandnes
    3 Pettersen Kari   Stavanger

    فرض کنید که وارد کردن مقدار در ستون Address اختیاری باشد. این بدان معناست که اگر رکوردی را بدون وارد کردن مقداری در ستون Address درج کنیم، ستون Address با مقدار NULL ذخیره می شود.

    چگونه می توانیم تست کنیم فیلدی مقدار NULL دارد؟

    با عملگر های مقایسه ای مثل (=, <, >) نمی توان مقدار NULL را تست کرد.

    بلکه باید از عملگرهای IS NULL و IS NOT NULL استفاده کنیم.


    IS NULL

    Wiki

    چگونه می توان رکوردهایی را که در ستون Address مقدار NULL دارند را انتخاب کرد؟

    باید از عملگر IS NULL برای این کار استفاده کرد:

    SELECT LastName,FirstName,Address FROM Persons
    WHERE Address IS NULL

    نتیجه چنین خواهد بود:

    LastName FirstName Address
    Hansen Ola  
    Pettersen Kari  

    نکته: همیشه از IS NULL برای مشاهده فیلدهای حاوی مقدار NULL استفاده کنید.


    IS NOT NULL

    Wiki

    چگونه رکوردهایی را که مقدارشان NULL نیست را از ستون Address انتخاب کنیم؟

    باید از عملگر IS NOT NULL استفاده کنیم:

    SELECT LastName,FirstName,Address FROM Persons
    WHERE Address IS NOT NULL

    نتیجه چنین خواهد شد:

    LastName FirstName Address
    Svendson Tove Borgvn 23

    در فصل بعد به توابع () ISNULL() ,NVL() ,IFNULL() ,COALESCE نظری خواهیم داشت.


    برای مشاهده فیلم های آموزشی مقدماتی تا پیشرفته پایگاه داده SQLServer کلیک کنید.

    READ MORE
  • در SQL می توان یک نام مستعار (Alias) به جدول یا ستون داد.


    نام مستعار (Alias) در SQL

    Wiki

    شما می توانید به جدول یا ستون نام دیگری را با استفاده از تخصیص یک نام مستعار بدهید. این امکان می تواند هنگامی که شما ستون یا جدولی دارید که نام پیچیده یا طولانی ایی دارد قابلیت مفیدی باشد. 

    یک نام مستعار می تواند هر چیزی باشد اما معمولا کوتاه می باشد.

    تخصیص یک نام مستعار برای جداول:

    SELECT column_name(s)
    FROM table_name AS alias_name

    تخصیص یک نام مستعار برای ستون ها:

    SELECT column_name AS alias_name
    FROM table_name

    مثال Alias:

    Wiki

    فرض کنید یک جدول با نام Persons و جدولی دیگر با نام Product_Orders داریم. می خواهیم نام های مستعار P و po را به آنها بدهیم.

    می خواهیم تمام سفارشاتی را که Ola Hansen مسئول آنها می باشد را لیست کنیم.

    از دستور زیر استفاده می کنیم:

    SELECT po.OrderID, p.LastName, p.FirstName
    FROM Persons AS p,
    Product_Orders AS po
    WHERE p.LastName='Hansen' AND p.FirstName='Ola'

    نکته: جدا کننده بین اشیا در SQL علامت "," می باشد.

    دستور مشابه بدون استفاده از Alias:

    SELECT Product_Orders.OrderID, Persons.LastName, Persons.FirstName
    FROM Persons,
    Product_Orders
    WHERE Persons.LastName='Hansen' AND Persons.FirstName='Ola'

    همانطور که در دستور های بالا می بینید نام مستعار، یک query را هم برای نوشتن و هم به لحاظ خواندن آسان تر می کند.


    برای مشاهده فیلم های آموزشی مقدماتی تا پیشرفته پایگاه داده SQLServer کلیک کنید.

    READ MORE
تمامی محصولات و خدمات این وبسایت، حسب مورد دارای مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می‌باشند و فعالیت‌های این سایت تابع قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران است.
logo-samandehi مجوز نشر دیجیتال از وزرات فرهنگ و ارشاد اسلامی پرداخت آنلاین -  بانک ملت معرفی بیاموز در شبکه سه پرداخت آنلاین - بانک اقتصاد نوین پرداخت آنلاین - بانک سامان
 
دوره های آموزشی راه اندازی کسب و کارهای اینترنتی
تبلیغات اینترنتی